07.11.09 เอพริลหมูมาบ้านเดินออกไปหาแท็กซี่ด้วยกันเอพริลเกือบเหยียบขี้(ก็เลยกระโดดฉีกขาทุเรศมากนะแก)ถึงหน้าปากซอยหาแท็กซี่ไม่ได้เลยเจอคุณแม่ลูกหนึ่งนั่งรถกอล์ฟจะไปตลาดนัดหน้าหมู่บ้านเลยขอติดรถไปด้วยขอบคุณอาคุณแม่ลงจากรถไปหน้าหมู่บ้านได้แท็กซี่แล้วก็นั่งไปเจอพริมกับเปี่ยมที่ทองสวย(?)พริมยังก่ะคริสหอวังเสร็จแล้วเราก็อูบาลาไปลงชิดลมเดินต่อไปสยามแอบเหนื่อยแต่ก็โอเคน้ะฮิ๊ๆถึงเซ็นเวิลยืนเลือกร้านนานมากยังกับคนลาวเลือกโนบูชาบูเกินแปดคนได้ห้องวีไอพีราราราเราจึงได้เข้าไปห้องวีไอพีถ่ายรูปกันเล็กน้อยอุบาทดีแต่ก็มีความสุขแล้วเควนนี่กับแคนก็เดินเข้ามาจากนั้นก็เริ่มสวาปามอาหารกันเพื่อนเรากินเนื้อด้วยเสียใจอีทุเรศ เปี่ยมบอกว่าชมพู่กับฟางไม่มาเราก็แบบเอ่อะเซ็ง(นุ่นมาไม่ได้อันนี้เฉยๆ ล้อเล่น)แล้วเปี่ยมกับพริมก็ออกไปจะคุยโทรสัพกับพี่แทน แล้วไฟก็ดับ เราก็นึกว่าพนักงานปิด แล้วนังขนตาแดงก็จุดเทียบถือเค้กมาให้/ร้องเพลง/น้ำตาคลอเบ้าเล็กน้อย มีความสุขมากมุย:D โทรหาฟางนังพวกบ้าตอแหลกันว่ามันไม่มา แต่ก็มาอิ๊อิ๊ ดีใจวันเกิดแฝดคนมาเกือบหมด(ยกเว้นนังนุ่นนี่ส์)แชร์กันคนล้ะสองร้อย อ๋อฟางไม่แชอีนี่มันเลว กินเค้กกันนิดหน่อย ถ่ายรูปกันอย่างบ้าคลั่ง กินเสร็จก็ออกมาหน้าร้านไอ้หมูคิวโทรมาแบบว่าจะเอาลายเซ้นพี่ปูแล้วมันก็เดินมาหาเราแล้วก็ให้ลายเซ้นแล้วก็ลาก่อนนะหมูคิว แคนบอกว่าต้องกลับบ้านแล้ว อ้าวอีเลวแกออกมาหาเพื่อนแค่นี้เรอะ ออกมาหน้าเซ้นเวิลเอพริลชวนเดินไปพารากอนคนอื่นจะไปตุ้กตุ้ก เราจึงเดินไปกับเอพิ่วสองคนนอกนั้นมันก้ลาวไปตุ้กตุ้ก ตอนเดินเอพิ่วพล่ามมากๆรำคาญแต่ก็สนุกดี โลลล มองลงไปแอบเห็นนังงั่งเดินอยู่เราจึงแอบยิ้มคนเดียว ถึงพารากอนไปซาร่าเสื้อแพงดีเอพิ่วบอกว่าของดีก็งี้แหล่ะแก?!ไปดูกุชชี่(ตอนหลังได้รู้ว่าเก๊)ให้พ่อหมู(ของเอพี)เชยดีโฮ่โฮ่ไปบลูโอ้ อ้าวเควนนี่กลับบ้านแล้ว นั่งรอห้องว่างกับเอพิ่วสองคน ระหว่างรอมองเข้าไปในร้านฉันเห็นกลุ่มสาวน้อยร้องเพลงร้องเกะกำลังอินกับเพลงโปรดส่งใครมารักฉันทีมากๆ(สงสัยอินกับพี่เคน)อ้าวตายจับได้ด้วยว่าเรามอง เพื่อนมาพริมเข้าไปคุยกับพนักงานได้ห้องแล้วจ้ะขอบใจนะเพื่อนซู มีปัญหาเรื่องซูรู(ใบ้)เล็กน้อยแต่ก็ร้องเพลงต่อไปเสียงชมพู่เชยมากเอพิ่วก้เอาแต่แรพบาลาบู ทอมสัน(บริ้ง)โทรมาฉันเดินออกไปหาบริ้งก็พูดว่าเราคิดถึงแกบลาบาลาดู เราก้คิดถึงแกน้าบู=,.= ระหว่างร้องถ่ายโพลารอยของฟางด้วยเราอูบูเชียว ร้องเสร็จต้องแชร์ตังเราก็บอกเพื่อนว่า โย่ ! เราเลี้ยงเอง เพื่อนถึงขั้นตกใจอย่างแรง เราก็แบบอะไรแค่เลี้ยงแค่นี้ตกใจอะไร?! ออกมาจากห้อง เดินลงไปดูกุชชี่ให้พ่อหมูมูอีกรอบ(ของปลอม)เดินลงมากินไอติมมีไข่เค็มทัดพงเจมขนเข้ามาสมทบไม่มีใครกินฟองดูด้วยเลย ชั่งมานเถอะ หมูกลับบ้าน ไปยืนลาวอยู่แถวน้ำพุเจอพิซซี่แพรวด้วย หวัดดี!คิดถึงแกจัง ลาวเสร็จก็แยกย้ายกลับบ้านแพรพลอยพิ่วพริมเปี่ยมนั่งรฟฟ.ทุกคนลงทองหล่อยกเว้นทอมในกลุ่ม(รู้กัน)กลับแท็กซี่กับเอพิ่วและฝาแฝด กลับมานอนคุยกับเอพิ่ว พ่อเข้ามาคุยด้วย แม่นัทมารับ พิ่วกลับบ้าน เราไปอาบน้ำ ลงมาขอพี่เล่นคอม รวมห้องเค้าดาวกับพริมชมพู่ฟางพลอย มันด่าเราตื่นเต้นกับวันเกิดปีที่51อีนังเวน8.11.09พอเที่ยงคืนก็ฮูเรกันใหญ่ <:)บริ้งวู+เนนูร่าโทรมาร้องเพลงฮปบดซึ้งมากมุย อิ๊ง(เพื่อนเลว)โทรมาไม่ได้รับ เอ่อะแอบเสียใจ เราเล่นคอมต่อไปเมสเสจทยอยเข้ามาเรื่อยๆเราดีใจมีความสุข เรานั่งส่งเมสเสจกับอูบูบางคน แล้วอยู่ดีดีก็หลับเป็นตาย แล้วก็ตื่นมานี่เองงงงงงงงง ปีนี้เรามีความสุขมากมุย ขอบคุณทุกคนที่ยังไม่ลืมวันเกิดของเราน้ะ:D สิบห้าแล้วโอลาบาสาวสิบห้าจะเป็นเด็กดีอูลูบูมากมูย:D:D:D:D พ่อกับแม่ พี่พิม ยายพิศยายป้อม พี่ไป น้องผัดหมี่ผัดไทยโกกิ ลิลลิพุด&เฟรนส์ เพื่อนที่ดีที่สุดของเรา:D ฝาแฝดของฉัน โพรา รักมากมูย และทุกทุกคนที่มาแฮบปี้ราราน้า ร๊ากกกกกกกกกจ้ะ:D